Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız soruşturma/kovuşturma neticesinde davacı hakkında verilen mahkumiyet hükmü nedeniyle 07/11/2017-09/03/2020 tarihleri arasında özel güvenlik kartı alamaması sebebiyle CMK'nın 141 inci maddesi birinci ve üçüncü fıkrası gereğince 150.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın 07/11/2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerekçesinin yeterli olmadığını, CMK'nın 141/3 maddesi gereğince tazminat taleplerinin bulunduğunu, davanın kabulü gerekirken yetersiz gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/766 Esas ve 2019/1122 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında; davacı ...'ın iş bu dosyada gözaltı, tutuklama, tahliye ve mahsup bilgilerinin bulunmadığı,davacı sanık ...'ın mahkemede alınan savunmasında özetle: "Ben bu konunda daha önceki aşamalarda mahkemenizde vermiş olduğum savunmam doğrudur. ... benim babamın kuzenidir. Aslında onun hakkında dava açılmıştı, ancak daha sonraki aşamalarda karar verdikten sonra cezanın ödenmesi için tebligat bana yapıldı. Bu tebligat üzerine ... ile birlikte gidip cezayı ödedik, cezayı Mehmet ... ödedi."şeklinde beyan ve savunmada bulunduğu,Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/766 Esas ve 2019/1122 Karar sayılı kararının davacının/sanığa bizzat 30/01/2020 tarihinde tebliğ edildiği, kararın 07/02/2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme işlemlerinden ilgilinin haberdar olduğuna ilişkin dosyasında herhangi bir evrakın bulunmadığı, iş bu dava tarihinin ise 02/09/2020 olduğu anlaşılmakla davanın 1 yıllık yasal süre içinde açıldığı, davacının özel güvenlik görevlisi kimlik kartı için başvuru tarihinden çok önceleri Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/766 Esas sayılı sayılı dosyasında da beyanda bulunduğu üzere hakkındaki kamu davasından haberdar olduğu, karar verildikten sonra cezanın ödenmesi için kendisine tebligat yapıldığı, bu tebligat üzerine bu olaydan ve davadan olduğunun anlaşıldığı, bu tebligat üzerine ... ile birlikte gidip cezayı ödediği, haberdar olmasına rağmen herhangi bir yasal girişimde bulunmadığı, bu nedenle özel güvenlik kimlik kartı başvurusunun reddine kendi kusuru ile sebebiyet verdiği, ayrıca dava dilekçesinde belirtilen nedenlerin CMK'nın 141/1 maddesinde sayılan ve tazminat davası açılmasını gerektiren nedenler arasında yer almadığı ve bu kapsamda yasal koşulların oluşmadığı anlaşılmakla davanın maddi ve manevi tazminat yönünden ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, davacı hakkında herhangi bir gözaltı veya yakalama işlemi yapılmadığı, herhangi bir tutuklama kararı verilmediği, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, TCK'nın 141 inci maddesi 3. maddesi şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla, Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Van 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.10.2024 tarihinde karar verildi.