BOZMA ÜZERİNE
Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Hırsızlık eyleminin gece vakti işlenmesi nedeniyle, sanığa hırsızlık suçundan verilen cezada yapılacak olan artırımın, suç tarihi itibarîyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/3 oranından fazla olamayacağı gözetilmeden, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde öngörülen artırım oranı olan 1/2 olarak uygulanması suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,
2. 5237 sayılı Kanun'un 141. maddesine göre temel ceza belirlenirken hem alt sınırdan uzaklaşılarak hem alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilmek suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.