Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece, 492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yüklenmesi; davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisinin bulunduğu, dolayısıyla davalıların hüküm altına alınan işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları anlaşılmakla, hüküm altına alınan hak ve alacakların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmesi gerekirken, hükmün davacı lehine vekalet ücretine ilişkin paragrafında infazda tereddüte yol açacak şekilde hangi davalı olduğu açıklanmadan sadece “davalıdan” denilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı yasanın geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Hüküm fıkrasının harç ve yargılama giderlerine ilişkin üçüncü ve dördüncü paragraflarının tamamen çıkartılarak, yerlerine;
"Davalı T.C. ... harçtan muaf olduğundan davalı Bakanlığa harç yükletilmesine yer olmadığına,
Alınması gereken 1.014,40 TL harçtan peşin alınan 273,24 TL harcın mahsubu ile bakiye 741,16 TL harcın davalı şirketten tahsili ile hazineye irat kaydına,
Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 489,50 TL yargılama giderinden kabul ve ret miktarlarına göre belirlenen 454,32 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, 305,04 TL harç masrafının ise sadece davalı şirketten tahsili ile davacıya ödenmesine" paragraflarının yazılmasına,
Hüküm fıkrasının davacı lehine vekalet ücretine ilişkin beşinci paragrafında yer alan, “...davalıdan..” sözcüğünün çıkarılarak yerine “...davalılardan müştereken ve müteselsilen..” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. - 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, davalı Şirketin yatırdığı nispi temyiz harcının isteği halinde davalı şirkete iadesine, 03.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.