Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1)Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Doğrudan hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, temyiz isteminin reddine dair 22/10/2014 gün ve 2013/322 E., 2014/231 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmemiş olup; bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,
2)Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 145.maddesi uyarınca uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, TCK'nın 61/5.maddesine uygun şekilde aynı Kanun'un 31.maddesinin, 168.maddesinden önce uygulanmasında isabetsizlik görülmemiş, hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.