Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/268 Esas, 2015/425 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz isteği;suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.
1.Sanığın, "sahibinden.com" isimli internet sitesi üzerinden satılık köpek ilanı verdiği, ilanda belirtilen telefon numarası üzerinden katılanın sanık ile iletişime geçtiği ve yapılan anlaşma uyarınca katılanın sanığın bildirmiş olduğu posta çeki hesabına 150,00 TL parayı gönderdiği, daha sonra 150,00 TL daha ek ücret istemesi üzerine söylenen cep hesabına 150,00 TL daha para yatırmasına rağmen köpeğin gönderilmediği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.
2. Sanık, soruşturma aşamasında tevil yollu ikrarda bulunduğu tespit edilmiş iken kovuşturma aşamasında suçlamayı kabul etmediği şeklinde çelişkili savunmada bulunduğu belirlenmiştir.
3. Mahkemesince sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
1.Sanığın farklı zaman dilimlerinde menfaat sağlaması karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
2. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/268 Esas, 2015/425 Karar sayılı kararında, katılanın beyanı, sanığın tevilli ikrarı ile dosya kapsamından sanık hakkında atılı suç yönünden mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/268 Esas, 2015/425 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.05.2024 tarihinde karar verildi.