Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1.Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/126 Esas, 2014/383 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın araç içerisinde mağdureye oral seks
yapması, şehir dışına götürüp birlikte kaldıkları evde mağdure ile anal ve vajinal yoldan olmak üzere birden çok kez cinsel ilişkiye girmesi şeklindeki eylemlerine uyan çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Kanun’un 103/2,43,62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109/1, 109/3-f, 109/5,43,62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Mağdurenin aşamalardaki çelişkinin sorulması üzerine Yaşar Özkan'ı korumak için beyanda bulunduğunu beyan etmesi karşısında Mahkemece mağdurenin ilk beyanı gerekçe belirtmeksizin kabul edilerek mahkumiyet kararı verildiğine, mağdurenin sevgilisi olan Yaşar ile aralarında gerçekleşen olayları sanıkla gerçekleşmiş gibi anlattığına, sanık hakkında mahkumiyete yeter delil bulunmadan verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
1.Mağdurenin sanığın kendisini şehir dışında bulunan tek katlı evde alıkoyduğuna ve belli aralıklarla alıkoyduğu eve geldiğine dair beyanları dikkate alınarak suç tarihlerini kapsayan dönemde sanıkla mağdurenin kullanmış olduğu telefon numaralarının ilgili yerlerden sorulmak suretiyle tespit edilip HTS kayıtları getirtilerek mağdure ile sanık arasındaki iletişimin ve olay tarihinde aynı yerde bulunup bulunmadıklarının tespiti ile baz istasyonlarının karşılaştırılmasının yapılması, mağdurenin alıkonduğu evin sorularak yer göstermesinin istenmesi ile patronu olduğunu belirttiği Yaşar Özkan'ı neden korumak istediğinin sorulması, sanık tarafından mağdureye alınan telefona ilişkin ödemelerin kimin tarafından yapıldığının tespiti ile toplanacak delillere göre ve mağdurenin soruşturma aşamasındaki sanığın kendisini alıkoyduğu evde anal ve vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiği beyanı karşısındaki kovuşturma aşamasında sanığın sadece araç içerisinde oral sex gerçekleştirdiğine dair beyanı arasındaki çelişkiler nazara alınarak hangi anlatımlara ne şekilde ve neden üstünlük tanındığı mevcut deliller ile ilişkilendirilmek suretiyle gerekçeli kararda belirtilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Yukarıda açıklanan nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/126 Esas, 2014/383 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.05.2024 tarihinde karar verildi.