İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2020/411 Esas, 2022/159 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1,62 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/1608 Esas, 2022/1677 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a ve 82/1-g maddesi kapsamında kaldığından bahisle suç vasfına, takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suçun işlenmediğine ve sair hususlara, ilişkindir.

1. 4342 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca, meraların korunması muhtarların görev alanına girmekte ise de; incelemeye konu somut olayda, sanığın mera olarak tahsis edilen yere ev yapacağını söylemesi üzerine, muhtar olan maktulle sözlü tartışmaya başladıkları ve olayın vuku bulduğu, sanık tarafından meraya ev yapımı için herhangi bir icrai hareketin olmadığı, anılan Kanun gereği, muhtarın bildirim yükümlülüğünü gerektiren bir durumun mevcut olmadığı, bu haliyle kamu görevi ifasından bahsedilemeyeceği anlaşılmakla, Mahkemenin suç vasfına ilişkin, kabul, takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mahkemece yapılmış eksik bir incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan bir söz veya eylemin bulunmadığı, meşru savunmaya ilişkin yasal koşulların oluşmadığı, sanığın eylemi gerçekleştirdiği anda 5237 sayılı Kanun'un 28. maddesi kapsamında iradesini ortadan kaldıracak şekilde bir cebir veya tehdidin varlığından bahsedilemeyeceği, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/1608 Esas, 2022/1677 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.10.2024 tarihinde karar verildi.