İstinaf başvurusunun esastan reddi
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
A. Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. 24.01.2022 tarihli eylemde birlikte kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna,
2. 25.01.2022 tarihli suçu işlediğine dair bir delil olmadığına,
3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine,
4. İkinci kez mükerrir koşullarının oluşmadığına,
5. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2014 tarihli ve 2014/396 Esas, 2014/746 Karar sayılı ilamı ile "Hükümlü veya tutuklunun kaçması" suçuna ilişkin olduğu, hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinde yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında belirtilen yasal düzenleme uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip değerlendirilmediğinin araştırılması, sonucuna göre ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasına, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde ele geçirildiği anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
1. Adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilereceği ihtarı ile birlikte infazı kısıtlar şekilde 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi uyarınca işlem yapılacağına karar verilmesinin,
2. Tekerrüre esas alınan mahkeme isminin hükümde gösterilmemesinin hukuka aykırı olduğu,
Değerlendirilmiş; bu iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
1. Hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından "ve 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi uyarınca işlem yapılacağının" ibaresinin çıkartılması,
2. Tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin kısımda "11. Asliye Ceza Mahkemesinin" ibaresinin çıkartılması ve yerine "Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesinin" ibaresinin eklenilmesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.10.2024 tarihinde karar verildi.