Mahkûmiyet, temyiz isteğinin reddi
Yerel Mahkemece kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2016 tarihli ve 2014/271 Esas, 2016/758 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
2. Yerel Mahkemenin 30.12.2019 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin süre yönünden reddine" karar verilmiştir.
Sanığın temyiz sebepleri, 7188 sayılı Kanun kapsamında kanun yoluna başvuru ... bulunduğuna ve lehine olan yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, asıl kararın kendisine tebliğ edilmediğine, ek kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ve atılı suçu ağır tahrik altında işlediğine ilişkindir.
Sanığın, yokluğunda verilip 21.09.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen ve karar tarihi itibarıyla temyiz kanun yoluna tabi olan asıl hükme karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 27.12.2019 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna ... yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, temyiz isteğinin süre yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, ek karara yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.05.2024 tarihinde karar verildi.