İstinaf başvurularının esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2017 tarihli ve 2015/398 Esas, 2017/101 sayılı Kararı ile zimmet suçundan sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 07.09.2017 tarihli ve 2017/1419 Esas, 2017/1257 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi gereğince katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
1-Katılan ... vekilinin temyiz istemi; suça konu paranın alacaklısının tanık sıfatıyla dinlenmesi gerektiğine, teslim belgesinin aksine sanığın suça konu parayı 06.09.2013 tarihinden sonra teslim ettiğine dair dosya kapsamındaki mevcut delillerin yerel mahkemece tartışılmadığına, tanık Levent Kiriş'in beyanlarına itibar edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, yerel mahkemece makul süre kavramının hatalı takdir edildiğine, sanığın paranın kendisine tesliminden itibaren makul süre içerisinde ödeme yapmayarak veya iadeyi etmeyerek atılı suçu işlediğine, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara,
2-Katılanlar ... ve Hazine vekilinin temyiz istemi; olayın oluş şekli, doğan zarar miktarı ve işlenen suçun nitelikli zimmet vasfinda olduğu hususları nazara alınmadan sanık beyanına itibar edilerek beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara,
İlişkindir.
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
Katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereğince İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.05.2024 tarihinde karar verildi.