İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı ile temyiz isteminin reddi
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.01.2020 tarihli ve 2018/56 Esas, 2019/1015 sayılı ek Kararın ; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.04.2019 tarihli kararın kesin nitelikte olduğu, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun’a eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 17.12.2019 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Dairesinin,13.01.2020 tarihli ve 2018/56 Esas, 2019/1015 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Bayburt Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.10.2024 tarihinde karar verildi.