İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hükmedilen cezanın nev ve miktarı itibarı ile yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 9.Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2019 tarih 2018/82 Esas 2019/254 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun(3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5327 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.11.2019 gün ve 2019/1288 E., 2019/1485 K. sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz istemleri özetle;
1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2.Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,
3.Eksik inceleme ile karar verildiğine,
4.Her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadan karar verildiğine,
5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.
Dosya kapsamında bulunan ve mahkumiyet hükmüne esas alınan '' Konya (Kapatılan) 10.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/144 esas sayılı dosyasında yargılanmış olan ...'in kendi yargılanmış olduğu mahkemede vermiş olduğu ifadelerinde; sanık ...'in kaldığı evde onunla birlikte birlikte kalan ... ... ve ...'ı tanımadığını, diğerlerini tanıdığını, bu evin 15 Temmuz'dan sonraki yeni yapılanmada oluşturulan örgütün öğrenci evlerinden olduğunu, bu şahısların bulunduğu yerlerdeki örgüt temsilcileri ile Konya ilinde bulunan örgüt temsilcilerinin temas kurması sonucu bu eve yerleştirildiklerini, sanığın kaldığı evdeki şahısların da bu şekilde kendisine ulaşılan şahıslardan olduklarını beyan ettiği, ayrıca ifadesinde, bu yeni yapılanmanın amacının bu yapıya mensup kişileri umutlandırmak ve aranan kişileri gizlemek olduğunu, eve yerleşen öğrencilerin hepsinin kaldıkları evin bu yapılanmaya ait bir ev olduğunu bildiklerini, bu durumun öğrencilere önceden söylendiğini, öğrenciler eve yerleştirildikten sonra bu evler için göstermelik bir ilan verildiğini, öğrencilerin "kiralık", "internetten bulma" gibi savunmalarının kendilerine önceden öğretilmiş olduğunu ifade ettiği ve 15 Temmuz'dan sonra örgütün emniyetle bağlantısı olan üyeleri vasıtasıyla ne zaman kime operasyon yapılacağı bilgisini önceden aldığını, gelen öğrencilerin de bu nedenle bu evlerde kalmakta sakınca görmediklerini, bilerek bu yapının evlerinde kaldıklarını belirttiği'' ve yine doya kapsamına hazırlık beyanları bulunan ...'ın ''... hakkında; ... isimli arkadaşımı aradım. Oda bana, artık cemaat evleri yok, ancak kalacak yeri olmayan, açıkta kalan arkadaşlar mağdur olmasın diye ev ayarladıklarını söyledi.'' şeklindeki beyanlarına göre kaldıkları evin örgütün yeniden yapılanması kapsamında oluşturulan gaybubet evi olduklarını bildirdiklerinin anlaşıldığı ve söz konusu şahısların beyanlarının belirleyici nitelikte olması karşısında adı geçen şahısların duruşmaya getirilerek yahut bunun mümkün olmaması halinde SEGBİS yolu ile hazır edilerek taraflara da soru sorma hakkı tanınmak suretiyle beyanlarının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmeksizin, istinabe yoluyla beyanları alınarak CMK'nın 210/1 inci maddesine muhalefet edilmesi,
hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.11.2019 gün ve 2019/1288 E., 2019/1485 K. sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.10.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.