Mahkûmiyet
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesi gereğince hükmün temyiz aşamasında ileri sürülen eski hale getirme isteği hakkında Yargıtay tarafından bir karar verilmesi gerektiğinden, Tarsus (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2017 tarih, 2015/211 Esas, 2015/672 Karar sayılı ek kararının, hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilerek ve bu karar kaldırılarak; Tarsus(Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2015 tarih ve 2015/211 Esas, 2015/672 Karar sayılı kararının sanık tarafından eski hale getirme talebi ve temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığa bizzat 09.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği, dolayısıyla tebligatın usule uygun olduğunun anlaşılması karşısında, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 30.01.2017 tarihinde temyiz ve eski hale getirme isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz ve eski hale getirme isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.