SUÇLAR: Banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kayseri 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2015/169 Esas, 2016/201 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62,53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, nitelikli dolandırıcılık suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, son fıkrası, 62,52,53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 81.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Sanık müdafinin temyiz talebi, eksik inceleme ile hükümlerin kurulduğuna ilişkindir.
Katılan vekili süre tutum dilekçesi ile hükümleri temyiz etmiştir.
1. Sanığın katılan Vakıfbank AŞ den kredi sözleşmeleri ile kredi çekerken farklı tarihlerde toplam altı adet sahte bonoyu bankaya kredi kullanımının sağlanması için teminat olarak verip 48.800 TL kredi kullandığı iddia ve kabul olunmuştur.
2. Banka yazıları, bilirkişi raporu, tanık ve sanık beyanları ve tüm dosya kapsamından mahkeme sanığın farklı tarihlerde katılan bankaya sahte bonolar verip kredi kullandığı kabulü ile her iki suç yönünden mahkumiyetine karar vermiştir.
Sanığın eyleminin "banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak amacıyla dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve son bentleri uyarınca "bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçundan mahkûmiyetine hükmedilmesi sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç eyleme uyan suç vasıf ve yaptırımın eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2015/169 Esas, 2016/201 Karar sayılı kararında sanık müdafi ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.04.2024 tarihinde karar verildi.