Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
A. İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli ve 2019/118 Esas, 2019/126 Karar sayılı kararı ile İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/66 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat
bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/66 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.
B. İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2019 tarihli ve 2019/66 Esas, 2019/130 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın kazanılmış hakkı uyarınca neticeten 8 yıl 4 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
Suç tarihleri 17.10.2015,24.11.2015,14.01.2016 ve 18.01.2016 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 21.10.2015 olarak gösterilmesi; mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfına, sübutuna ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnebolu Ağır Ceza Mahkemesi kararında, sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnebolu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.04.2024 tarihinde karar verildi.