1- TCK'nın 142/1-a, 143,35/2, 62/1,53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- TCK’nın 152/1-a, 62/1, 53/1,51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme
3- TCK’nın 116/2-4,62/1, 53/1,51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi hükmü karşısında aynı maddenin 1-c fıkrasında belirtilen hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1-c maddesine ilişkin bölümün hükümden çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;
CMK'nın 225/1. madde ve fıkrasının, "hüküm iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilir" hükmüne aykırı olarak, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden ek savunma ile yetinilerek mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
Hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi hükmü karşısında aynı maddenin 1-c fıkrasında belirtilen hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.