Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak:
Bozma öncesi kararda birinci kez tekerrüre esas alınan mahkûmiyet ilamının uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı araştırılmasının yapılmadan tekerrüre esas alınamayacağından söz konusu ilam yerine İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesi 2012/23 Esas, 2012/708 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas alındığı ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince ikinci kez mükerrir hükümlerinin uygulanamayacağı ve 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesine göre koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar bakımından bozma öncesi verilen kararda uygulanan İzmir 21. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/971 Esas, 2013/136 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1.cümle maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezasının esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki tekerrüre ilişkin bölümdeki "...2. kez mükerrir sayılmasına..." cümlesinin çıkarılmasına, “1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesine göre koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, önceki hükümde gösterilen İzmir 21. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/971 Esas, 2013/136 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1.cümle uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası esas alınarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.