Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. Maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. Maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu'nun 305. Maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak
ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıkların, müştekinin sorumluluğundaki Gedikler Köyü ... inşaatından toplam 300 kg ağırlığında inşaat demiri ile Devlet Demiryollarına ait demir ve inşaat malzemelerini çalmaları şeklindeki eylemlerinin 527 sayılı TCK'nın 142/1-e ve 142/1-a maddelerine uyduğu anlaşılmasına rağmen aynı Kanun'un 141/1-e-a maddelerinin gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, suç tarihi itibarıyla sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e ve 142/1-a maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen hapis cezasının alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden temel cezanın 2 yıl hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.