Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanıkların evine gitmekte olan katılan mağdureyi yol üzerindeki inşaatın içerisine zorla çektikleri, burada sanıklar Orhan ve Sercan'ın katılan mağdureyi tutttukları, sanık ...'in katılan mağdureye organ sokma suretiyle istismarda bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli ve 2014/134 Esas, 2015/170 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, sanıklar Orhan ve Sercan'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarına yardım eden sıfatıyla iştirakten, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Katılan mağdurenin tutarlı anlatımlarda bulunduğunu, yaşı nedeniyle sanıkların istismar eyleminden kimseye bahsedemediğini, sanıkların savunmalarının çelişkili olduğunu, bilirkişi raporuyla ilgili yetersiz değerlendirme yapıldığını beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
Katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunmalar, tanık ifadeleri, raporlar, HTS kayıtları ve Mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli ve 2014/134 Esas, 2015/170 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2024 tarihinde karar verildi.