Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı ... Yönetimi, tapuda davalılar adına kayıtlı ... ilçesi, ... mahallesi 132 ada 120 parsel numaralı taşınmazın orman tahdidi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapusunun iptali ile Hazine adına orman niteliğiyle tescili istemiyle dava açmış, mahkemece davanın kısmen kabulü ile taşınmazın 1682,25 m2'lik bölümünün orman sayılan yerlerden olduğunun tespitine ve bu bölümün orman vasfı ile Hazine adına tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Hükmün davacı ... Yönetimi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin 09.05.2017 tarihli, 2017/397 E. - 2017/376 K. sayılı kararıyla dava konusu taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 1682,25 m2'lik bölümünün orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilirken bu bölümün davalı adına olan tapu kaydının da iptaline karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile orman sayılan yerlerden olduğunun tespitine karar verilmesinin usule aykırı olduğu gerekçesiyle istinaf başvuru talebinin kısmen kabulü ile, Şereflikoçhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.10.2016 tarih, 2015/67 E. - 2016/639 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 132 ada 120 parsel numaralı taşınmazın 31.05.2016 tarihli teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1682,25 m2'lik bölümünün davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile bu bölümün orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kesinleşen orma göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden harç alınmasına yer olmadığına 23/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.