SUÇLAR: Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, kararın sanık sıfatıyla temyiz edildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında,
1. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 3.040,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci, dördüncü fıkraları ve 52 nci maddesi uyarınca 3.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Karar verilmiştir.
Sanığın süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği ve karar usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği belirlenmiştir.
Sanığın trafikte tartıştığı katılana yönelik sinkaflı sözlerle hakaret ettiği ve basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın, katılanın kullandığı tırın karşı şeritten önlerine doğru kazaya neden olacak şekilde çıktığı için olayın meydana geldiğine yönelik savunması karşısında, olayın başlangıcı ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu ve kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un 29 uncu maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.04.2024 tarihinde karar verildi.