Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun') 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci ikinci fıkrasının birinci cümlesi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının, yapılan yargılaması sonucunda Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2014/425 Esas, 2015/163 Karar sayılı kararı ile,
Sanık ...'un; nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Sanık ... ve Tahsin'in; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
A.Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstekleri
Sanık ...’in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna müdahalesinin olmadığına, mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, sanık ...’un hile ya da zor kullanarak mağdureyi araca bindirmediğine, sanık ...’un mağdureye yönelik cinsel eyleminin bulunmadığına, mağdurenin beyanlarının rapor ile doğrulanmadığına ilişkindir.
B.Katılan Vekilinin Temyiz İstekleri
Nitelikli cinsel saldırı suçunun tamamlanmasına rağmen sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, sanıklar haklarında takdir edilen cezaların yetersiz ve eksik olduğuna ilişkindir.
C.Sanık ...'in Temyiz İstekleri
Suça iştirakının bulunmadığına, katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna ilişkindir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2014/425 Esas, 2015/163 Karar sayılı kararında sanık ..., sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin; Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.04.2024 tarihinde karar verildi.