MAĞDURE: Zübeyde Aycan

SUÇLAR: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1.Sanık hakkında, Çivril Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2014 tarihli, 2014/332 Esas sayılı iddianamesiyle, çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2014 tarihli, 2014/186 Esas, 2014/322 Karar sayılı kararı, sanığın eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturma ihtimaline binaen Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli, 2014/136 Esas, 2015/80 Karar sayılı kararı ile, sanığın, on beş yaşından küçük mağdure ile vajinal yoldan cinsel ilişki şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemlerde, mevcut delillerin değerlendirilmesi ile, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43,62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.01.2019 tarihli ve 14-2015/268545 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Mağdurenin yaşının küçük olmadığı, kimlik yaşının gerçek yaşını göstermediği, yaş tahsis kararında bile mağdurenin yaşının büyük olduğu, yaşa ilişkin durumun resen araştırışması gerektiği ve dilekçesinde belirttikleri diğer hususlara yöneliktir.

Sanığın aşamalarda mağdurenin yaşını on altı olarak bildiği ve mağdurenin yaşından büyük göründüğü şeklindeki savunmaları, Çivril Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.03.2013 tarihli, 2013/52 Esas, 2013/176 Karar sayılı yaş düzeltilmesi istemli nüfus davası kararı ile bu karara esas teşkil eden Denizli Devlet Hastanesinin 06.02.2013 tarihli ve 1735 sayılı raporu ve tüm dosya kapsamına göre, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, aynı gerekçe ile Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Gerekçede açıklanan nedenlerle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 tarihli, 2014/136 Esas, 2015/80 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.