Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskişehir 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2013 tarihli ve 2013/40 Esas, 2013/146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
2. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 27.12.2021 tarihli ve 2015/11502 Esas, 2016/11171 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma hükümlerinin uygulanması amacıyla bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine Eskişehir 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2020 tarihli ve 2018/1106 Esas, 2020/906 Karar sayılı kararı ile sanığın dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteği; elinde olmayan nedenlerden dolayı katılana ödeme yapamadığına, suç işleme kastının bulunmadığına ilişkindir.
1. Katılan ait 26 ... plakalı Renault 9 marka otomobilin satışı konusunda tarafların 3.200,00 TL bedel üzerinden anlaştıkları, aralarında araç alım satımına ilişkin sözleşme düzenledikleri, sanığın 200,00 TL peşin ödeme yapıp kalan 3.000,00 TL yönünden katılana senet verdiği, aracı katılandan teslim aldığı, kalan miktarı ödemediği gibi aracı da üzerine almadığı, sanık hakkında bu şekilde üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunmuştur.
2. Sanık, aşamalarda elinde olmayan nedenlerden dolayı katılana ödeme yapamadığını, suç işleme kastının bulunmadığını belirterek beraattini talep etmiştir.
3. Katılan aşamadaki beyanında; sanıktan şikâyetçi olduğunu beyan etmiştir.
4. Taraflar arasında 6.000,00 TL edimin 12 taksitte ödenmesi konusunda uzlaşmanın sağlandığı, ancak sanığın uzlaşılan edimi belirlenen sürede ifâ etmemesi nedeniyle temyize konu hüküm kurulmuştur.
5. Mahkemece, sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
Tekerrüre esas alınan ilama konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş ve ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarihten uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporunun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34 üncü maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğu da gözetilerek yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2018/1106 Esas, 2020/906 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.04.2024 tarihinde karar verildi.