SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında;

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43,62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ertelenmesine,

2.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 43,62,53 ve 51 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

Sanık tarafından sunulan süre tutum dilekçesi ile kararın bozulması talep edilmiştir.

Sanığın mağdur ... G. ile resmi nikâhlı evli oldukları, olay tarihinde mağdurun mahkemece verilen tedbir kararı nedeniyle ailesinin yanında kaldığı, sanığın çocuğunu görmek istediği ve mağdurun telefonuna temyiz incelemesinin konusu olmayan tehdit mesajları gönderdiği, sanığın daha sonra kayınbiraderi mağdur ... D.'ye ait aracın camını çekiç ile kırdığı, olay yerine gelen şikayetçi polis memurlarına da "O... çocukları, ananızı avradınızı s....m" şeklinde sinkaflı sözlerle sövmek suretiyle hakaret edip "sizinle dışarıda görüşeceğiz, seni yazdım, not ettim" demek suretiyle tehdit etmek ve şikayetçileri basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamak suretiyle görevlerini yapmalarına engel olmak amacıyla cebir ve tehdit kullandığı, böylece sanığın üzerine atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

1.Şikayetçi ve mağdur beyanları, sanığın savunması, tespit tutanağı, emanet eşya makbuzu, adli muayene raporu, ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın sinkaflı sözlerle şikayetçilere yönelik hakaret suçunu işlediği, ayrıca tehdit ederek ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği anlaşılmakla, sanığın cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Hakaret suçunun aleni olan sokakta işlenmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Eleştiri dışında cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.04.2024 tarihinde karar verildi.