İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/117 Esas, 2016/202 Karar sayılı kararının, şikayetçi Maliye Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Şikayetçi Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Marmara Küçük Ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığına iddianame ekli duruşma davetiyesinin 27.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davadan ve duruşma gününden usulüne uygun biçimde haberdar edilmesine rağmen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesine uygun biçimde kamu davasına katılma talebinde bulunmadığı, bu itibarla 5271 sayılı Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikayetçi Maliye Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.04.2024 tarihinde karar verildi.