İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, fuhuş suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ve 200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğu ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz istemlerinin özetle; katılana soruşturma aşamasında herhangi bir teşhis yaptırılmadığına, katılanın beyanının talimatla alınması nedeniyle sanık ile katılanın yargılama aşamasında yüz yüze gelmediğine, katılanın beyanlarında geçen kişinin sanık olmadığına, tanık beyanının görgüye dayalı olmadığına, kamera kaydı ve sanığın mahkûmiyeti için her türlü şüpheden uzak, kesin deliller bulunmadığına yönelik olduğu görülmüştür.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, uyuşturucu bağımlısı olan, evinden ve kaldığı kurumdan kaçan, gerek uyuşturucu bağımlılığı gerekse barınacak yer hususunda çaresizliği sabit kabul edilen katılanı fuhuşa sevk etmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda; Yerel Mahkemece eylemin oluşa, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde belirlenip suç niteliğinin tayin edildiği, sanığın savunmalarının yeterli yasal gerekçe gösterilerek reddedildiği, verilen hükmün usul ve yasaya uygun olduğu, cezanın kanuni sınırlar içinde uygulandığı kabul edilerek sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir
A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Katılanın ve annesinin aşamalardaki ifadeleri, tanığın soruşturma sürecindeki beyanları, katılanın sanığın evini kolluk görevlilerine göstermesine dair tutanak içeriği ve aşamalardaki ifadelerinde sanığın adını açıkça söylemesi, dosya kapsamında katılanın sanığa iftira atmasını gerektirecek herhangi bir nedenin var olmaması karşısında, Mahkemenin, sanığın atılı suçu işlediğine dair kabul ve gerekçesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmekle sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede:
Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.04.2024 tarihinde karar verildi.