Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2013 tarihli ve 2012/463 Esas, 2013/233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimi, infaz sonrasında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2013 tarihli ve 2012/463 Esas, 2013/233 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 02.06.2016 tarihli ve 2015/8364 Esas, 2016/7160 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle hırsızlık suçundan hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.
4. Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2017 tarihli ve 2016/543 Esas, 2017/777 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimi, infaz sonrasında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2017 tarihli ve 2016/543 Esas, 2017/777 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2018/3610 Esas, 2020/10586 Karar sayılı kararı ile sanığın kazanılmış hakkından bahisle yine hırsızlıktan cezalandırılmasının çelişki yarattığı, dolandırıcılık nedeniyle hüküm kurularak, ceza miktarında 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.
7. Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2020/558 Esas, 2021/201 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimi, infaz sonrasında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanık temyiz dilekçelerinde özetle; cezasını temyiz etmek ve yeniden uzlaşmak istediğini belirtmiştir.
1. Sanığın taksicilik yapan katılanın aracına bindiği, hile ile katılandan 200,00 TL alıp ortadan kaybolarak dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.
2. Sanık özetle; katılana, para üstü olarak 100,00 TL vermesi halinde evden 200,00 TL getireceğini söylediğini, katılanın 100,00 TL verdiğini, işi uzayınca 1 saat sonra evden çıktığında katılanı bulamadığını savunmuştur.
3. Dosya kapsamından, uzlaştırma yoluna başvurulduğu ancak uzlaştırmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Ancak; sanığın, tekerrüre esas önceki mahkumiyet kararında birden fazla suç nedeni ile ceza aldığı Uyap kapsamından yapılan araştırmadan anlaşılmakla; infazda tereddüte mahal vermemek için tekerrüre esas alınan ceza miktarının hükümde belirtilmemesi nedenleri ile karar hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2020/558 Esas, 2021/201 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 58 maddesinin (8) numaralı benddeki "Tekerrüre Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1-2009/364 E.K sayılı 09.10.2009 kesinleşme tarihli ilamının esas alınmasına" ibaresi çıkartılarak yerine "Tekerrüre, Afyonkarahisar 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1 Esas, 2009/364 Karar sayılı 09.10.2009 kesinleşme tarihli ilamındaki cezalarından 2 yıl 11 ay hapis cezasının esas alınmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.04.2024 tarihinde karar verildi.