SUÇLAR: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit
HÜKÜMLER: Beraat
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanıklar hakkında, birlikte kullandıkları uyuşturucunun etkisi ile sızan mağdura fiili livatada bulunarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının (a) bendi; "Polise gidersen seni öldürürüm" diyerek tehdit suçlarını işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2014/391 Esas, 2015/87 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanıkların çocuğun nitelekle cinsel istismarı ve tehdit suçlarından mahkumiyetlerine yetecek derecede, kesin, net, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
Katılan Vekilinin Temyiz İsteği
Tanzim olunan rapor kapsamında cinsel istismarda bulundukları sabit olan sanıkların mahkumiyeti yerine atılı suçlardan beraatlerine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.
A.Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hükümler Yönünden
Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanıkların aşamalardaki savunmaları, mağdurun aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdur vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B.Tehdit Suçundan Verilen Hükümler Yönünden
1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.03.2015 tarihli Mahkeme sorguları olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hükümler Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2014/391 Esas, 2015/87 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B.Tehdit Suçundan Verilen Hükümler Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2014/391 Esas, 2015/87 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.04.2024 tarihinde karar verildi.