Davacı, dava dilekçesi ile 1.8.1998-21.6.2010 tarihleri arası davalı işveren nezdinde sigortalı olarak çalıştığının ve gerçek ücretinin de asgari ücretten daha fazla olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, davacının 1.8.1998-21.6.2010 tarihleri arasında 1407 gün daha asgari ücretten bildirilmemiş çalışması olduğunun tespitine karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum vekili ve işveren vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin ve işveren vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2008 tarihli 2008/10-370-410 E.K. sayılı ilamında ayrıntıları açıklandığı üzere, davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre, reddedilen kısım yönünden kendisini vekille temsil ettiren davalı Kurum ve davalı işveren yararına vekalet ücreti takdir edilmeli ve yargılama giderleri de davalılar arasında bölüştürülmelidir. Mahkeme kararında bunun aksine, kendilerini vekille temsil ettiren davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi ve davacının yapmış olduğu yargılama giderlerinin kabul ve ret oranına göre sadece davalılardan tahsiline karar verilmesi, yine SGK’nin harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Hüküm fıkrasının yargı harcına, yargılama masrafına ve vekalet ücretine ilişkin 2,3 ve 4 numaralı bentlerin tamamen silinmesine yerlerine sırasıyla “Peşin alınan harcın mahsubu ile bakiye 4 TL harç ile ilk dava masrafı olarak davacı tarafından yatırılan 37,05 TL harç toplamının, davalı kurum harçtan muaf olduğundan, davalı işverenden tahsiline” cümlesinin, keza “Davacı tarafından yapılan 254,95 TL yargılama giderinin kabul ve ret oranına göre takdir edilen 191,21 TL’sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline” cümlesinin, hakeza “Taraflar davada kendilerini bir vekille temsil ettirdiklerinden, AAÜT’ye göre tayin ve takdir olunan 1.200 TL vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya, 1.200 TL vekalet ücretinin de davacıdan alınıp davalılara verilmesine,” hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.