T U T U K L U
D U R U Ş M A T A L E P L İ
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2021/676 Esas, 2022/347 Karar sayılı kararı ile,
a. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 29/1,62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2,29/1, 62/1,53/1-2-3. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
karar verilmiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/1737 Esas, 2022/2605 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,
a. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-d, 35/2, 29/1,62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2,29/1, 62/1,53/1-2-3. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluştuğuna, haksız tahrikin derecesine, suç vasfının kasten yaralama suçunu oluşturduğuna ilişkindir.
Sanık ... ile mağdur ...'ın kardeş oldukları, mağdur ...'ın da mağdur ...'ın oğlu, sanığın ise yeğeni olduğu, sanığın olay tarihinde eşi ile birlikte kız kardeşi tanık ...'in evine gittikleri, sanığın burada kahve yapmasını istediği kız kardeşinin kahve yapmayıp tepki göstermesi nedeni ile aralarında tartıştıkları ve eşi ile birlikte evden ayrıldığı, tanık ...'in bu durumu anlattığı mağdur ...'ın sanığı telefonla aradığı, tarafların karşılıklı küfürleştikleri ve birbirlerini bulundukları yere çağırdıkları, mağdurun sanığın yanına gitmek üzere yola çıktığı, sanığın da ikametinden çıkıp mağdura doğru yürüdüğü, taraflar olay yerine vardıklarında önce yumruklaştıkları, bu sırada mağdur ...'ın da durumu haber alması üzerine olay yerine geldiği, babası ile amcası arasındaki kavgayı önce ayırmaya çalıştığı ancak daha sonra olaya dahil olarak amcası olan sanığa yumruk attığı, mağdur ...'ın vurduğu yumruğun etkisi ile Ali'nin yere düştüğü, ...'ın kendisini kaldırmak için eğildiği sırada ise Ali'nin çıkardığı bıçak ile önce mağdur ...'ı, ardından da mağdur ...'ı birden fazla kez hamle yapmak suretiyle hayati tehlike geçirmesine neden olacak ve sanık ...'ı ayrıca yüzde kalıcı iz oluşturacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda,
Sanığın mağdur ...'a yönelik eyleminin vasıflandırılmasında dosya kapsamına ve oluşa göre bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma öneren görüş benimsenmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, suçta kullanılan araç, isabet yerleri ve sayısı, hedef alınan bölgeler, mağdurlarda meydana gelen yaralanmaların ağırlığı ile olaya ilişkin görüntü kanıtları ve tutanak içeriğinden anlaşılan engel nedenin varlığı nazara alındığında suç vasıflarının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, mağdur ...'a yönelik eylemde ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden, mağdur ...'a yönelik eylemde ise mağdur ...'ın sanığa yumruk attığı anlaşıldığından sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/1737 Esas, 2022/2605 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.09.2024 tarihinde karar verildi.