Beraat, temyiz talebinin reddi
Mahalli mahkemece verilen ek karar ve hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/1-2. maddesindeki “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.” hükmüyle 21/2. maddesi hükmü birlikte değerlendirildiğinde, öncelikle ilgilinin bilinen en son adresine çağrı kağıdı çıkarılması, iade edilmesi durumunda tebligatın mernis adresine yapılması gerektiği, UYAP kayıtları incelendiğinde katılanın bilinen en son adresine yapılan tebligatın 27/12/2014 tarihinde hazırlanarak onaylandığı, Tebligat Kanununun 21. maddesine göre çıkarılacak tebligatın ise daha önceki bir tarih olan 17/11/2014'te hazırlanıp onaylandığı, bu itibarla katılana aynı Kanunun 21. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, 26/01/2015 havale günlü dilekçede yer alan temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz talebinin reddine dair 16/01/2015 tarihli ek kararın kaldırılarak esasın incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.