Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekkilerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesine ve toplamda 375,00 TL.nin hüküm altına alınmasına karşın, karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT 13/2. maddesine aykırı olarak kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine 45,00 TL. vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki 5. Numaralı bendin hükümden çıkartılarak yerine;
" 5-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihindeki avukatlık asgari ücret tarifesine göre belirlenen 375,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine," bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, peşin temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.