Mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanununa eklenen geçici 2. madde gereğince cezanın miktarına göre kesin olan hükmün temyizi kabil olmadığından, sanığın mala zarar verme suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Kolluk görevlisi ... hakkında TCK'nın 256. maddesine aykırılık suçundan açılan kamu davasının beraet kararıyla sonuçlanıp kesinleşmesi, olayın gelişim tarzı ve sebebiyet verenin sanığın kendisi olması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, direnme suçunda mükerrir olan sanığın birden fazla kamu görevlisine yönelik eylemi nedeniyle hakkında TCK'nın 43/2 ve 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması yanında, hakaret suçu yönünden aynı Kanunun 58/3. maddesi gereğince temel cezanın hapis cezası olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.