SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Katılan sanık ... müdafiinin temyizinin sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin olduğu anlaşılmakla anılan kararın 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve temyizinin mümkün bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanığın dilekçesi bu hüküm yönünden itiraz niteliğinde kabul edilip mahallinde merciince değerlendirildiği anlaşılmakla inceleme konusu yapılmamıştır.
Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2014 tarihli ve 2014/185 Esas, 2014/365 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek, lehe kanun değerlendirmesi yapılmak suretiyle sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik öncesi (Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın cinsel istismar olacak bir eylemde bulunmadığına, on iki yıldır aynı iş yerinde çalıştığına ve benzeri bir olayın bu süre zarfında yaşanmadığına, sanığın dört kızı olduğuna, mağdureye yönelik cinsel bir suç işleme kastının olmadığına, mağdure çocuğun anlatımlarının tutarsız ve çelişkili olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2014 tarihli ve 2014/185 Esas, 2014/365 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.04.2024 tarihinde karar verildi.