Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Hükmedilen ceza miktarlarına göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarını işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (d) bendi ve 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (b) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıkların araçlarına rızaen binen mağduru araçtan inmek istemesine rağmen indirmeyerek götürdükleri yerde, levye ile tehdit edip ellerini bağlayarak, sanık ...' ın cinsel organını mağdurun anüsüne sokmaya çalışmak sanık ...' ın ise cinsel organını mağdurun ağız bölgesi civarına sürtmek şeklindeki eylemleri nedeniyle her iki sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ...' ın nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun' un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 35 inci fıkrasının birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...' ın ise cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun' un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
1.Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlar ile dosya içeriğine göre mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda sanık ...' ın başka bir suçtan dolayı aynı yargı çevresindeki cezavinde hükümlü olduğunun belirlenmesi ve duruşmadan bağışık tutulmasına dair karar da verilmediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine göre duruşmaya getirilmesi veya SEGBİS aracılığıyla hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2. Sanık ...' ın hukuki durumu sanık ...'ı da etkileyebileceğinden, sanık ... hakkında kurulan hükümler de 1 nolu bozma sebebine göre hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2014 tarihli ve 2011/148 Esas, 2014/308 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.04.2024 tarihinde karar verildi.