SUÇLAR: Tehdit, hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Beraat
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarından beraat kararı verilmiştir.
Katılanın temyiz istemi, suçun unsurlarının oluştuğuna, delillerin tam olarak toplanmadığına, gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan karar verildiğine vesaire yöneliktir.
Olay tarihinde sanığın eşinin yeğeni olan katılan ile sokakta karşılaştığı, nedeni tam olarak anlaşılamayan bir nedenden dolayı sanığın katılana hitaben "Şerefsiz, karaktersiz, satılık köpek, seninle görüşcem, başına çorap örcem, H.D.’yi öldürcem." şeklinde sözler söyleyerek yerden aldığı taş ile sanığı bacağından yaraladığı iddiasıyla kamu davası açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir.
1. Sanığın savunması, katılanın beyanı, tanık anlatımları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkralarında yer alan düzenlemeler karşısında, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi" hususu dışında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.04.2024 tarihinde karar verildi.