Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
1. Katılan vekilinin temyiz isteğinin, binanın bulunduğu yerin özel çevre koruma sınırları içinde olup özel imar rejimine tabi olduğundan kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, binanın bulunduğu yerin özel çevre koruma sınırları içerisinde kaldığına ve özel imar rejimine tabi olduğu hususunun bilirkişi raporunda tespit edildiğine ve bu nedenle kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.
Sanığın mevcut binada ruhsatsız olarak tadilat yaptığı iddia edilmiş, ancak Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı kabul olunmuştur.
5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin dördüncü fıkrasındaki " 3. fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü ve bilirkişi raporlarında binanın bulunduğu yerin özel çevre koruma sınırları içerisinde kaldığının belirtilmesi karşısında, suça konu yerin özel imar rejimine tabı yerlerden olup olmadığı ya da belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı kesin olarak saptanmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.04.2024 tarihinde karar verildi.