5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 62/1, 52/2. maddeleri
gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
15.05.2008 tarihli iki sayfadan ibaret duruşma zaptı katip tarafından imzalanmamış ise de, sözü geçen duruşma tutanağının iki sayfasının da hakim tarafından imzalanmış olması ve sahteliğinin de iddia edilmemiş olması karşısında tebliğnamedeki 1 nolu, gerekçeli kararda, suçun ismi yanlış gösterilmiş ve katılanın ismi de sehven müşteki olarak gösterilmiş ise de belirtilen hususlar mahallinde tamamlanması mümkün noksanlık olarak kabul edildiğinden tebliğnamedeki 2 nolu bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiş, asli ve tam kusurlu olarak mağdurun nitelikli yaralanmasına neden olan sanık hakkında asgari sınırdan daha fazla uzaklaşarak ceza tayin edilmesi gerektiği halde asgari sınıra yakın ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ve eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.