T U T U K L U T A H L İ Y E T A L E P L İ
MAKTUL: ...
İstinaf başvurularının esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2022 tarihli ve 2021/237 Esas, 2022/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1,63,53/1-2-3. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.
2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/2375 Esas, 2022/2751 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri; beraat hükmü verilmesi gerektiğine, hatalı kabul ve delil değerlendirmesine, haksız tahrik, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının varlığına ilişkindir.
1.Sanık ve maktulün evli iken kolluk tutanakları ve tanık anlatımlarına göre sanığın, tanık ... ile gönül ilişkisi yaşadığı, taraflar bu nedenle boşanmış iseler de; bir müddet sonra barışarak ortak çocukları temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ve mağdur ... ile aynı konutta yaşamaya devam ettikleri, aralarında sanığın maktulün de kendisini aldattığından şüphe etmesi yüzünden anlaşmazlık bulunduğu, suç tarihinde sanık ve maktulün oğlu müşteki...nin babasına telefonla ulaşamaması nedeniyle endişelenerek ikamet ettiği Antalya ilinden Isparta'ya döndüğü, sanığın telefonda müştekiye maktulün sabah evden çıkıp bir daha dönmediğini belirttiği, müştekinin yanık kokusundan şüphelenmesi üzerine de yaşadıkları münakaşa sırasında maktulün öfke ile av tüfeğini şakağına dayayarak kendisini de tetiğe basmaya zorlayarak intihar ettiğini, suçlanmaktan korkarak yakmak suretiyle cesetten kurtulmaya çalıştığını savunmuş ise de; sanığın aşamalarda çelişkiler içeren ve somut deliller ile örtüşmeyen savunmaları, maktulün elini tutup av tüfeğini başına dayadıktan sonra kendisine tetiği çektirmek suretiyle başından vurmasının fiziken mümkün olmaması ve karbonizasyon düzeyinde yanık vaziyette bulunan maktule ait ceset kalıntısı üzerinde yapılan incelemede ölüm nedeninin ateşli silah yaralanmasıyla oluşabilir nitelikte kafatası kemik kırığı ile birlikte beyin zarları, kafa içi organ harabiyetiyle birlikte beyin kanaması olduğunun tespit edilmesi karşısında; sanığın, suç tarihinde eve geç vakitte ve alkollü vaziyette gelen maktul ile yaşadığı tartışma sırasında maktule ait av tüfeği ile kafa bölgesinden yaralayarak öldürmesinin ardından suçtan kurtulmak maksadıyla halıya sararak ikametin tandır odasında yaktığının anlaşıldığı olayda;
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının somut olayda oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/2375 Esas, 2022/2751 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.09.2024 tarihinde karar verildi.