SUÇLAR: Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER: Beraat
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
Katılanın temyiz isteği, tanık beyanlarına itibar edilmeden eksik inceleme ile verilen beraat hükümlerinin bozulması gerektiğine yöneliktir.
Sanığın, kızının kullanmakta olduğu telefon hattından katılanı arayarak "Yerin genişledi mi, a** kodumun çocuğu, it, ananı avradını sinkaf edeyim gelsene buraya." şeklinde tehdit ve hakaret içeren sözler söylediği iddiası ile açılan davada, Mahkemece sanığın eylemleri sabit olmadığından beraatine karar verilmiştir.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede,
A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden
1. Sanığın savunması, katılanın beyanı, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden
Sanığın kızı olan tanık A.A.'nın, sanığın hakaret ve tehdit eylemlerini gerçekleştirmediğine ilişkin beyanda bulunması, duruşmada dinlenen diğer tanıklar O.A. ve S.D.K.'nın ise katılanın anlatımlarını doğrulamaları karşısında, tanık A.A 'nın beyanına hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılarak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi de değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkeme kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.04.2024 tarihinde karar verildi.