5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b-e, 62,52/2-4,53/6.
maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
İnşaat işleri ile meşgul olan sanığın, katılan tarafa olan borcuna karşılık olarak katılanların binasının dış cephesini taşla kaplayarak borcunu ödemeyi teklif ettiği, katılanların da kabul etmesi ile dış cepheyi dekoratif taşla kapladığı, ancak sanığın işin acemisi olmayıp bu işle iştigal etmesine rağmen işi özensiz yaptığı, binanın dış yüzeyindeki plastik sıva malzemesini kazıdıktan sonra taş parçalarını harç malzemesiyle duvara yapıştırması gerekirken dayanıksız sıvanın üzerine taşları yapıştırdığı, zamanla taşların mukavemetlerinin azalarak olay günü kimi taş kalıpların yerinden çıkarak yere düştüğü ve mağdur katılanın yaralanmasına neden olduğu, bu nedenle hükümde sanık hakkında güvenlik tedbiri olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi gereğince süreli olarak inşaat işlerinde çalışmaktan yasaklanması tedbirine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur kabulü ile ceza uygulamasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.