Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılama sonunda suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin kusura, bilirkişi raporlarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;
Hükmün gerekçesinde sanığın kusurunun bulunmaması nedeniyle beraatine karar verildiğinin belirtilmesi karşısında, beraat kararının madde ve fıkrasının hükümde gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1 nolu paragrafında yazan “ beraatine” ibaresi yerine “ sanığın kusuru bulunmadığından CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.