1) Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.07.2020 tarihli ve 2019/24 Esas, 2020/191 sayılı Kararı ile; icraî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkûmiyet,
2) Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/1116 Esas, 2020/1204 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1) Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2019/24 Esas, 2020/191 sayılı Kararı ile sanığın icraî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1,62,50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 150 tam gün karşılığı 3.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hâk yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir.
2) Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 11.11.2020 tarihli ve 2020/1116 Esas, 2020/1204 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık, 20.01.2021 tarihli dilekçesi ile; delillerin yeterince değerlendirilmediğini, suçun manevî unsurunun oluşmadığını ve sair hususları belirterek aleyhine verilen kararı temyiz ettiğini bildirmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Diyarbakır Barosunda kayıtlı avukat olan sanığın, katılan ... adına kayıtlı ticarî taksi hakkında Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi tarafından çalışma izni verilmemesine ilişkin işlem ile ile ilgili dava giderlerine karşılık katılandan 2.500,00 Türk lirası almasına rağmen söz konusu idarî davayı açmayarak katılanın mağduriyetine neden olmak şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 257/2. maddesine uyan ihmalî davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 257/1. maddesi ile hüküm kurulması,
Hukuka aykırı görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2 ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.04.2024 tarihinde karar verildi.