SUÇLAR: Hakaret, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi gereğince davası açıldığı hâlde sanığa ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanun'un 125/4. maddesi uygulanarak 5271 sayılı CMK'nın 226/1. maddesine aykırı davranılması,
2- Katılanın soruşturma aşamasındaki beyanı, 07.10.2015 tarihli CD açılım tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık ile katılanın tartışmaya başladıkları tartışmanın kavgaya dönüşmesi ile katılanın gömlek düğmesinin koptuğu olayda, sanığın mala zarar verme kastı ile hareket ettiğine ilişkin somut delil bulunmadığından yasal unsurları oluşmayan mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi yerine mahkûmiyet hükmü verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.