Mahkûmiyet
Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının bila tarihli talepnamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasına aykırılık suçundan neticeten 6 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin talebe istinaden Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2021 tarihli kararı ile talebin kabulü ile 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 10.03.2021 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.10.2022 tarihli ve 2021/15806 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2022 tarihli ve KYB-2022/135828 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2022 tarihli ve KYB-2022/135828 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenlemeye nazaran, ikinci kez tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2020 tarihli ve 2019/434 esas, 2020/610 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 11/12/2020 olduğu, bu durumda anılan kararın kesinleşme tarihinin inceleme konusu Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesince yargılaması yapılan suç tarihi olan 04/12/2019 tarihinden sonra olduğu, dolayısıyla anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
Kanun yararına bozma isteminde ikinci kez tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2020 tarihli ve 2019/434 Esas, 2020/610 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin 11.12.2020 olduğu, bu durumda anılan kararın kesinleşme tarihinin inceleme konusu Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesince yargılaması yapılan suç tarihi olan 04.12.2019 tarihinden sonra olduğu, dolayısıyla anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı belirtilerek bozma talep edilmiş ise de,
Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas olduğu anlaşılan Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2012 tarihli ve 2011/81 Esas, 2012/6 Karar sayılı, 14.02.2013 kesinleşme ve 01.04.2022 yerine getirme tarihli kararının tekerrüre esas olduğu gözetilerek anılan karara yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.
Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2021 tarihli ve 2021/223 Esas, 2021/211 Karar sayılı kararına ilişkin kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.