Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, hükmün son fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmesi nedeniyle, sanığın temyizi süresinde kabul edilmiştir. 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I) Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre sanık ...'in budanmış dalların toplanması kapsamında almış olduğu ihaleyi gerekçe göstererek Cebesoy kışlasında bulunan diğer ağaçları kesip kamyonla taşıması şeklinde gerçekleşen hırsızlık suçuna oğlu olan ...'in de iştirak ettiği gözetilmeden mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.