5237 sayılı TCK'nın 89/1-3-b, 62,52/2.
maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Asli kusurlu olarak olaya sebebiyet veren sanıklar hakkında alt hadden daha fazla uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafii ile sanık ...'ın kusur kabulü ile ceza uygulamasına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Taksirli suçlarda iştirak mümkün olmadığı halde, yargılama giderlerinin ve katılanlar lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan “eşit olarak” tahsili yerine, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde olup hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün yargılama giderlerine ve vekalet ücretine ilişkin kısmınlardan "müteselsilen" kelimesi çıkartılıp yerine "eşit" yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.