İstinaf başvurularının esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2021/118 Esas, 2021/322 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1,35/2, 62/1,53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2021/2196 Esas, 2021/2199 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ile sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, sanığın suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
Katılan ... ile sanık ...'in kız kardeşi İrem arasında bir süre önce gönül ilişkisinin bulunduğu, bu husustan kaynaklı olarak sanık ... ile katılan arasında husumet bulunduğu, olay tarihinde gece vakti katılan ...'ın tanık Bayram ile birlikte kendi sevk ve idaresindeki aracıyla seyir halinde iken yanına sanık ...'in kendisine ait aracı ile yanaştığı, aracın ön yolcu koltuğunda sanık ...'in elinde tüfek ile bulunduğu, kendi aracının şoför mahallinde bulunan katılanın sanıkların elinde tüfek olduğunu farketmesi ve "mermiyi ver mermiyi" sözünü duyması üzerine hızlanarak olay yerinden uzaklaşmaya çalıştığı, bu esnada sanıkların 4-5 el tüfekle ateş ettiği, ancak katılanın yaralanmadığı olayda,
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanıkların fail olarak kabulünün isabetli olduğu, katılanın aracındaki isabet yerleri ile kullanılan aletin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eyleme bağlı ortaya çıkan kasıtlarının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve belirlenen yaptırımda isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2021/2196 Esas, 2021/2199 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02/07/2024 tarihinde karar verildi.