U Y A R L A M A
SAYISI: 2003/217 E., 2003/317 K.
MAKTUL: Soner Görgün
Mahkûmiyet
Hükümlü hakkında kurulan uyarlama hükmünün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu ve re' sen de temyize tabi olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, (hükümde uyarlama kararının itiraz yasa yoluna tabi olduğunun belirtilmesi nedeniyle hükümde yanıltma bulunduğu, bu itibarla 06.04.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde kabul edildiği), aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2003 tarihli ve 2003/217 Esas, 2003/317 Karar sayılı kararı ile hükümlü ... hakkında kasten öldürme suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 448/1, 51/1,59/2,31. ve 33. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetinden yasaklanmasına ve kısıtlanmasına karar verilmiştir.
2. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2003 tarihli ve 2003/217 Esas, 2003/317 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 31.05.2005 tarihli ve 2004/3500 Esas, 2005/1552 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.
3. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2005 tarihli ve 2003/217 Esas, 2003/317 Karar sayılı ek kararı ile, hükümlü ... hakkında yapılan uyarlama yargılamasında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1,62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Hükümlünün temyiz istemi, uyarlama kararının itiraza değil temyize tabi olduğundan bahisle temyiz isteminin kabul edilmesi ile temyiz iradesini bildirmekten ibarettir.
765 sayılı Kanun uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5252 sayılı Kanun) 9. maddesi uyarınca yeniden ele alınıp, lehe yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında takdir hakkının kullanılması söz konusu olduğundan, duruşmalı inceleme yapılarak ve 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca hükümlüye müdafii tayin edilerek, hangi yasaya göre olaya uygun hangi hükümler uygulanarak sonuç olarak ne ceza verildiğinin denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilip buna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde Anayasanın 141,5271 sayılı Kanun'un 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılması, hukuka aykırılık bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2005 tarihli ve 2003/217 Esas, 2003/317 Karar sayılı ek kararına yönelik hükümlünün temyiz isteği yerinde görüldüğünden re’sen de temyize tabi olan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.07.2024 tarihinde karar verildi.